Fase 1

Fase 1 Patriottische en ideologische heropvoeding

Tot het uitbreken van de oorlog was de primaire taak van de concentratiekampen om, zoals dat heette, de tegenstanders van het Nazi-regime patriottisch en ideologisch te ‘heropvoeden’. Aanvankelijk werden talloze Duitsers, wier opvattingen of gedragingen op politiek, maatschappelijk, religieus of seksueel gebied met het nationaal-socialisme in strijd geacht werden, hier gevangengezet. In de praktijk ontaardden deze kampen echter in terreurinstituten waar politieke tegenstanders vernietigd werden. In de eerste periode direct na de machtsovername door Hitler in 1933 gebeurde dat in ‘wilde concentratiekampen’, maar per decreet werd in 1934 bepaald, dat alleen de geheime staatspolitie (de Gestapo) mensen mocht opsluiten in ‘reguliere’ concentratiekampen. Overal in Duitsland werden ze opgericht. Dachau en Oranienburg in 1933, Sachsenhausen in1936, Buchenwald in 1937, en het vrouwenconcentratiekamp Ravensbrück in 1939. Na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog onderging het Duitse concentratiekampensysteem een enorme uitbreiding. Op steeds grotere schaal werden mensen om overtuiging, seksuele geaardheid of huidskleur naar concentratiekampen overgebracht.
Lees verder