Reacties van scholieren op de jongerenreis naar Ravensbrück
Reacties van scholieren op de jongerenreis naar Ravensbrück
Hieronder treft u een aantal reacties aan van studenten die Ravensbrück hebben bezocht:
“Ik weet niet precies hoe ik mijn gevoelens moet vertellen over het concentratiekamp. Wat ik wel kan vertellen is dat het heel erg indrukwekkend is. Het is gewoon onvoorstelbaar dat er zoveel mensen daar zijn omgekomen ik kon het niet voorkomen mijn tranen binnen te houden. Deze dag zal ik nooit vergeten.” Colinda.
“Ik heb een roos in het prikkeldraad getekend omdat ik dacht dat jullie je zo voelden in het kamp Ravensbrück. Helemaal vast en geen kant meer opkonden. Daarom heb ik veel respect voor jullie. Veel geluk verder in jullie leven.” Michelle.
“Het heeft veel opgeleverd, ons bezoek aan het kamp. 4 mei, was gewoon 4 mei, maar nu zal ik op 4 mei terugdenken aan de reis. Mijn opa moest werken in Duitsland in de oorlog en is toen ondergedoken, niemand praat erover, en niemand durft iets te vragen, misschien is er nu een aanleiding, na deze reis, om te praten. Onbewust wilde ik graag mee.” Mirjam.
“Er werd in de klas gevraagd: Wie gaat er mee naar Berlijn? En ik dacht, ik wil het wel zien. Vooral mijn moeder vindt het goed dat ik ging. Het deed me heel veel. Toen wij aankwamen in Ravensbrück, zo’n raar gevoel, vooral toen ik de dodengang zag. Belangrijk is, dat de overlevenden hun verhaal vertellen. Thuis moeten we altijd stil zijn op 4 mei.’ Ferdinand.
“Mijn ouders zijn uit Laos gevlucht, die hebben een oorlog meegemaakt. Zelf dacht ik, leuk 5 dagen weg, maar er is veel gebeurd met mij deze reis.” Beck.
“Mijn ouders komen uit Vietnam, oorlog is voor hun pijnlijk. Ze stonden er onmiddellijk achter dat ik ging. De meeste indruk op mij maakte het toen wij allen een roos in het meer wierpen, en dat de gezand van de ambassade er was vind ik goed, dat maakt het belangrijker.” Van Anh.
“Mijn ouders zeiden: je mag er heen, op één voorwaarde, dat je ervan leert. Volgens mij heeft mijn oma ondergedoken gezeten in de oorlog maar waarom? Ik ben nu pas nieuwsgierig.
” Frank.
< terug
